Przyznam szczerze, że rozpoczynając swoją podróż z Tarotem, największy problem miałam z kartami dworskimi. Głównie jak odróżnić Rycerza od Króla?

W miarę upływu czasu i rosnącego doświadczenia doszłam do zasadniczych wniosków: Rycerze, wbrew pozoru nie muszą być rodzaju męskiego. Mogą to być również koleżanki które widujemy od czasu do pory, jednak nie wiąże ich z nami specjalna więź.

Inaczej sprawa ma się z Królem. Jest to dla mnie zdecydowanie męska energia.

Tak więc o ile Rycerz może dostarczyć niezapomnianych nocy( a przynajmniej jednej) ze śniadaniem, to tylko od Króla możemy liczyć na pierścionek( i całą resztę która z tym się wiąże).

Jacy zatem są tarotowi Króle?

Król Buław zdecydowanie jest najatrakcyjniejszy z całej królewskiej paczki. I nie chodzi tu klasyczny kanon piękna wraz sześciopakiem w wiadomym miejscu – chodzi o atrakcyjność dla otoczenia( która często bywa względna). Ten typ po prostu tak ma: Magnetyzm. Uśmiech. Czar.

I inicjatywę.

Zdecydowanie i chętnie wyciąga rękę gdy kontaktuje się z niewiastą. Jest bardzo komunikatywny, kreatywny i chętny na wszystko a przynajmniej na sporo 😉

Kontakt to jego drugie imię więc jeśli w rozkładzie widzę owego pana, wiem, że chętnie skontaktuje się on z osobą pytającą. Ba! Nawet po nią przyjedzie swoim rydwanem.

Król Bulw często jednak lubi swoim czarem wymigać się od obowiązków, czymś zasłonić.

Król Buław zarządza: swoimi chęciami – „Chcę znaczy mogę! Lub: „Nic nie muszę ale wszystko mogę”.

Co może zaoferować Król Monet?

Podobno jest najstarszy. Najbardziej doświadczony ale i zmęczony życiem. „Styrany” robotą. Najchętniej siedziałby w wygodnym fotelu. Ma kasę więc kto mu zabroni?

Ma bogate doświadczenie zawodowe, widział większość rzeczy na świecie, doświadczył też dużo. Jest prawie wymarzonym partnerem – zdecydowanie może zapewnić swojej partnerce wikt i opierunek a nawet coś więcej. Tyle, że na szaleństwa już nie ma siły ani ochoty.

Pragmatycznie podchodzi do życia – wszystko ma swoją cenę.

Król Monet może być nudny i jest bardzo przewidywalny więc nie dla każdego będzie wymarzonym kandydatem „z pierścionkiem”.

Czasem pojawia się problem z Królem Mieczy.

Można by wręcz powiedzieć, że problem i stres to dwa zjawiska które pojawiają się wraz z jego obecnością. Oczywiście można powiedzieć, że każdy z czterech omawianych Króli ma swoje jaśniejsze i ciemniejsze strony, o tyle w przypadku Króla Mieczy w najlepszym razie pojawia się stres.

Król Mieczy nie ma sentymentów jak to się ma w przypadku Króla Kielichów ani też nie ma takiego czaru jak Król Buław czy też nie będzie finansowo pobłażał partnerce jak w przypadku Króla Monet.

Tu są fakty.

Jest strategia działania której on się ścisłe trzyma.

W kontaktach jest bardzo rzeczowy, często źródła podają, że jest on zimny i bez serca( które ktoś bezpowrotnie mu zabrał).

Król Mieczy może być szefem. Może rozliczyć z zadań, wymagać faktów. Może nałożyć sankcje, wyciągnąć konsekwencje, wyegzekwować to, co jest słuszne( dla niego).

Bardzo często pokazuje człowieka który jest biegły w sztuce strategii.

Szachy mogą być jego hobby.

Zupełnie przypadkowo wyszło, że na końcu wypadł uczuciowy Król Kielichów.

Najcieplejszy z całej czwórki – kierujący się emocjami. Co ciekawe, często jako karta dnia pokazuje mi, że z sukcesem zapanuję nad uczuciami czyli nie popłaczę się ani nie powiem o jedno słowo za dużo. Mam wręcz wrażenie, że Król Kielichów jest mistrzem w posługiwaniu się umiejętnościami interpersonalnymi. Wie też, kiedy trzeba pocieszyć – i to najlepiej czymś, co trafia w serce obdarowanego.

Król Kielichów z racji swojego dworu może być przypisywany do stosowania trunków, w mniejszym lub większym zakresie( tutaj najczęściej zobaczymy jego przedstawiciela z piwem czy chociażby z kieliszkiem wina).

Podsumowując każdy z Króli ma swoj dwór i aktywnie nim zarządza. Nie musi nic nikomu udowadniać, może okazać swoje serce jak również może wlepić przysłowiowy mandat( Króle to osoby które mają nad nami przewagę a policjant z rozpisanym mandatem jest tego bardzo dobrym przykładem).

Królem może być szef, może być też specjalista w urzędzie jak również ktoś z kim randkuje się od miesiąca( i rodzina/znajomi owej osoby o nas wie), oczywiście Królem jest stały partner( niekoniecznie ślubny) jednak z całym pozostałym pakietem przynależnym do określenia: stały związek.

A którego Króla najbardziej Wy cenicie?

Prześladuje mnie Eremita.

Historia zaczyna się w momencie kiedy na swój Bożonarodzeniowy prezent wybrałam talię The Heaven and Earth Tarot.

Najpierw zestaw przyszedł z samą talią i miniaturową instrukcją, zamieniłam więc na inny komplet, gdzie dołączona była cała książka w oparciu o tematykę talii.

Trochę sobie poczekałam między tymi wymianami. I tak prezent który miał być pod choinką 24/25 grudnia znalazł się w moich rękach po Nowym Roku.

Z drżeniem serca i ekscytacją zabrałam się do rozpakowywania nowego nabytku, a tu kolejna niespodzianka. Po przeliczeniu i usystematyzowaniu kart, okazało się, że brakuje Eremity. Dopuściłam się nawet ważenia każdej z kart by sprawdzić czy coś się nie podkleiło – i nic. Znów reklamacja. Tym razem napisałam do wydawnictwa czy mogą wysłać mi duplikat tej jednej karty – jak najbardziej przystali na mój pomysł.

Znów czekałam.

W między czasie zgłosiłam do Amazona, że produkt który przyszedł jest niekompletny więc firma wysłała zamiennik a niekompletną talię miałam wysłać do magazynu.

Otrzymałam nową talię, miałam wciąż też starą, z niekompletnymi kartami oraz czekałam na przesyłkę z wydawnictwa by zadecydować które zamówienie odesłać do Amazona.

Po tygodniu napisałam do wydawcy kart Lo Scarabeo czy wiadomo coś na temat mojej karty bo muszę rozliczyć się z Amazonem a kończy mi się czas na zwroty. Wydawnictwo odpowiedziało, że nakład wyczerpany i nie mają mojej talii w magazynie, także nie wiadomo kiedy mogą wysłać mi zamiennik… ręce i szczęka delikatnie mi opadły.

Sprawa powoli zmierzała jednak do finału skoro mogłam już z czystym sercem jedną z tali oddać.
Przełożyłam sobie Eremitę z kompletnej talii do tej która przyszła na samym początku – poczułam już więź z tymi kartami i nie chciałam ich odsyłać jako tych „niechcianych”.

Eremita finalnie znalazł się na swoim miejscu po długim okresie nieobecności( i różnych podróży).
Cała ta przygoda z tą jedną kartą skłoniła mnie do zastanowienia się nad sensem i znaczeniem Eremity w Tarocie.

Przyznam szczerze, że nie był to motyw który często widziałam w swoich rozkładach, a od momentu wprowadzenia nowej talii do mojego życia, Eremita co raz wyskakiwał mi w różnych miejscach i rozkładach. Ogólnie karta kojarzona jest z wielką mądrością ale też potrzebą odosobnienia, izolacją od otoczenia, samotną podróżą, starością.

Tylko czy aby na pewno odosobnienie Eremity wynika z jego szczerej chęci bycia samemu? Czy bieda i odrzucenie spraw materialnych jest tak do końca jego wyborem? Zaczęłam się nad tym szczerze zastanawiać, zwłaszcza w kontekście wydarzeń w moim życiu jak i kart które kładłam dla moich ostatnich klientek.

W przypadku Joasi, karta Eremity pojawiła się w miejscu określającym ją jako osobę z którą będę mieć do czynienia na spotkaniu.

Pierwsze wrażenie jakie wyniosłam po wyjściu od niej z proszonej herbaty było bardzo pozytywne. Joasia jest osobą bardzo ciepłą, życzliwą, z dużą uwagą i zrozumieniem wysłuchała mojego gadania i przyznam szczerze, że tym razem zdominowałam konwersację.

Gdzie zatem czai się Eremita? Asia wyznała, że problemem jest dla niej język angielski i mimo 15 lat spędzonych na obczyźnie wciąż ma spory stres kiedy musi załatwiać sprawy w tutejszym języku urzędowym. W pracy nie ma do czynienia z obcokrajowcami, w większości są to rodacy. Cały jej pobyt bardziej skupiał się wokół Polonii niż tubylców.

A zatem w jej przypadku Eremita pokazał kogoś odizolowanego od angielskiego otoczenia, kogoś kto ma poczucie bycia „uboższym” od pozostałych w zakresie pewnych umiejętności. Asia nigdy nie odważyła się siąść za kierownicą na lewostronnej stronie ulicy pomimo, że ma prawo jazdy które zrobiła jeszcze mieszkając w Polsce.

Tak więc Eremita ma „zasób wiedzy i umiejętności” z których nie korzysta lub nie dzieli się nimi z otoczeniem a raczej skazany jest na „jałmużnę” od otoczenia.

W Eremicie człowiek nie wykorzystuje swojego potencjału w pełni. Może nie ma na to wystarczająco siły, woli do działania. Może jest zmęczony. Może boi się porażki bo bezpieczniej jest oddalić się i skupić na sobie i swoim wnętrzu.
Eremita jest życzliwy. Niestety trzeba do niego przyjść.

W drugim przypadku, klientka spytała się o decyzję w sprawie pracy. Dostała propozycję powrotu na dawne stanowisko i wcześniejsze zakończenie urlopu macierzyńskiego. Kwota zaproponowana przez pracodawcę była też zachęcająco wyższa od tej jaką moja klientka dostawała jeszcze przed ciążą.

Na pytanie: „Co się wydarzy jeśli nie skorzysta z oferty?”, wyszedł właśnie Eremita. Klientka pozostanie w domu z dziećmi, odseparowana od swojego środowiska zawodowego w którym czuje się spełniona. Nie będzie to dobra decyzja. Może mieć poczucie straty i niewykorzystania okazji.

W Eremicie człowiek pozbawiony jest władzy i wpływów – co dla mojej klientki, rasowego Skorpiona ze Słońcem i Plutonem w 10 domu, byłoby nie lada porażką.

Są takie karty w Tarocie których nie chcemy widzieć w naszych rozkładach. I nie koniecznie jest to Śmierć czy Diabeł.

Odkąd sama zaczęłam swoją przygodę z talią Tarota, pewne karty pojawiają mi się częściej, z niektórymi bardziej się zaprzyjaźniłam i łatwiej mi jest odczytać ich znaczenie.

Zaczynając więc od tych pozycji które niosą mniej pozytywne przesłanie, przytoczę dla przykładu dwie karty:

8 Kielichów – ósemka swoim kształtem przypomina nam odwrócony symbol nieskończoności, tak więc wszystkie ósemki w tarocie będą nam o mówić o rzeczach powtarzalnych, ciągłych.

W ósemce kielichów chodzi głównie o niezadowolenie.

Znajdujemy się w sytuacji która nas niesatysfakcjonuje i mówiąc potocznie “bujamy” się z punktu A do B i nic się nie zmienia.

Pamiętam jak owa karta pojawiła się w rozkładzie kiedy spytałam się jak uda się impreza na którą idę. No i bach, 8 kielichów.

Dosłownie, na imprezie chodziłam między dwiema salami z różną muzyką i byłam rozczarowana tym, co jest grane na obu.

W pytaniu o przeprowadzkę zrealizowała się jako jeżdżenie pomiędzy dwoma domami i w żadnym do końca nie czułam się dobrze.

Kiedy ósemka pojawia się w zapytaniu o zerwanie – nie, nikt nikogo nie zostawi na dany moment.

Będzie mowa o wielu “ostatnich”spotkaniach ale ostatecznie moment finalny odwlecze się jeszcze w czasie.

3 Mieczy – tej karty zdecydowanie wolę nie oglądać w jakichkolwiek pytaniach, zwłaszcza na uczucia.

Jak mnie już zdążyła moja talia nauczyć, 3 Mieczy mówi po prostu “NIE”.

I to dosłownie jest informacja, przekazana ustnie, listownie, jako komunikat.

Jeśli pojawi się w rozkładzie to ktoś nam po prostu odmówi czegoś. Tutaj nie ma szansy, że może zły dzień, ktoś ma zły humor.

Nic z tych rzeczy.

Nie znaczy nie.

Jako komunikat u chłopaka na fb “kocham swoją dziewczynę”, gdy ta druga pyta się o szansę na romans z nim.

Nie, romansu nie będzie. On z kimś jest i oświadcza to poprzez swój status.

Auć.

To boli.

Zwłaszcza zauroczone serce.

Odpowiedź w stylu “zostawmy to na później” jako odpowiedź na propozycję luźnego związku.
Dyplomatycznie ale wciąż “nie”.

Pisałam niedawno jakich kart w Tarocie nie lubię bo oznaczają porażkę.

Na pewno nie wyczerpałam tego tematu bo opisałam tylko dwie karty ale może pora spojrzeć na jaśniejszą stronę Tarota.

Które karty wywołują u mnie uśmiech na twarzy? Przy których wypuszczam z ulgą oddech i wydaję z siebie “ufff….”?

Jest ich trochę😎

W poniedziałek, ku pokrzepieniu serc opowiem zatem o…6 Buław.

Karta zwycięstwa.

Odniesionego sukcesu.

Triumfu.

W pytaniach o miłość, zdrowie, pieniądze, zawsze traktuję tą kartę pozytywnie.

Czysty optymizm i radość.

Nie zastanawiam się czy może jest tu ukryte jakieś “ale”. Po prostu sprawa o którą pytamy kończy się sukcesem, a my jesteśmy zwycięzcą wjeżdżającym na koniu do miasta gdzie tłum wiwatuje na nasz widok.

Możemy też z dumą pierwsi przecinać wstęgę na mecie – jak w karcie poniżej.

Poczucie dumy i spełnienia.

Lubię tą kartę za jej oczywistość.

Druga, dość zwięzła i na temat jest – 8 Buław.

Żywioł ognia.

Karta działania.

Ekspresowego.

I o co bym się nie pytała, jeśli pojawia się 8 Buław to będą wiadomości.

Kontakt.

Zasadniczą kwestią będą informacje od kogoś. Zwykle dość niespodziewane ale zarazem przyjemne.

Powinnam zacząć tak – nie odwracam kart.

To tak dla przypomnienia.

Nie będę więc poniżej opisywać moich przygód z Wisielcem w karcie w pozycji normalnej i odwróconej. Uważam, że w Tarocie jest wystarczająco negatywnych kart więc nie ma sensu jeszcze bardziej sobie “wrzucać”. Pozostaję przy czytaniu kart w pozycji normalnej.

Po tym przydługim wstępie przejdę do meritum tego, co chodzi mi po głowie i pod egidą jakiego przesłania przebiega mi rok 2020.

Wisielec.

Nie najszczęśliwsza karta. Zwłaszcza dla kogoś liczącego na szybki rozwój spraw.

Od początku jednak.

Mam taki nawyk, że w Sylwestra lub Nowy Rok robię sobie rozkład Tarota na kolejne 12 miesięcy wraz z motywem przewodnim.

W Nowy Rok 2020 w moim rozkładzie, w miejscu głównego przesłania pojawił się właśnie Wisielec. Nie przeczuwałam niczego. Ot, spojrzę na życie z innej perspektywy…

Pracę miałam, codzienność płynęła rutynowo ale miarowo…

Powoli mijały zimowe miesiące 2020 roku: styczeń…luty…
Aż wyskoczyła na świecie pandemia, wywracając nam wszystkim życie do góry nogami.

„Hold on horses”, jeśli ktoś(ja) skarżył się na nudę – no to masz babo placek, popatrzysz sobie z innej( co nie znaczy lepszej czy gorszej) perspektywy.

Zostałam w domu. Reszta domowników też. Przymus. Chwila głębszej refleksji nad życiem – nie zdajemy sobie sprawy z czegoś dopóki nam tego zabraknie.

Jak w Wisielcu powieszonym za jedną nogę- nie mamy wyjścia, trzeba poddać się i czekać.

Co oprócz sytuacji z pandemią zesłał mi Wisielec i co może on symbolizować?

Oprócz przymusowego spojrzenia z innej perspektywy, czekania, to przede wszystkim uczucie, że nie mamy kontroli nad tym, co się dzieje w naszym życiu. A im bardziej się szarpiemy by cokolwiek pchnąć do przodu, to tym bardziej się plączemy.

Typowo neptuniczne i nikogo nie powinno dziwić, że karcie Wisielca patronuje właśnie Neptun.

Idąc tym tropem, Wisielec to też używki, uzależniania.

Taką osobę zesłał mi los w 2020 – uzależnioną od alkoholu, pogubioną emocjonalnie i nie umiejącą zaangażować się w związek.

Wisielec to nastawienie na branie, czekanie na doznania, korzystanie z przyjemności. I tylko tyle. Wisielec niezdolny jest by cokolwiek dać.

Zrobić.

Wykonać ruch.

Na koniec dodam, że Tarot jest genialnym uzupełnieniem astrologii – w moim horoskopie obecnie aktywnie udziela się Neptun tranzytując kwadraturą Merkurego.
Liczę, że nic dwa razy się nie zdarza i w kolejnym rozdaniu na rok 2021 Wisielec już się nie pojawi😅

I znów wyglada na to, że napiszę o Tarocie.

A temat powstał pod wpływem dzisiejszej karty dnia jaką jest u mnie: Królowa Buław.

Pisać tylko o tej postaci byłoby zbyt nudno, mimo, że to karta pełna ognia i energii do działania, więc domieszam pozostałe trzy panie: Królową Monet, Królową Kielichów oraz Królową Mieczy.