Jaki smak ma zwycięstwo?
Pisałam niedawno o kartach w Tarocie, których nie lubię — tych, które kojarzą się z porażką.
Nie wyczerpałam tematu, bo opisałam tylko dwie, ale może pora spojrzeć na jaśniejszą stronę Tarota.
Które karty wywołują u mnie uśmiech?
Przy których wypuszczam z ulgą powietrze i mówię sobie pod nosem: „uff…”?
Jest ich trochę 😎
Na pierwszy ogień — ku pokrzepieniu serc — 6 Buław.
Karta zwycięstwa.
Sukcesu.
Triumfu.
W pytaniach o miłość, zdrowie czy pieniądze zawsze odbieram ją pozytywnie.
To czysty optymizm i radość.
Nie szukam tu drugiego dna.
Nie zastanawiam się, czy jest jakieś „ale”.
Po prostu: sprawa kończy się sukcesem.
A my jesteśmy tymi, którzy wjeżdżają na koniu do miasta, witani przez tłum.
Albo tymi, którzy pierwsi przecinają wstęgę na mecie.
Jest duma.
Jest spełnienie.
Jest poczucie, że „udało się”.
Lubię tę kartę za jej oczywistość.
Druga karta, równie konkretna, choć zupełnie inna w energii — 8 Buław.
Żywioł ognia.
Karta działania.
I to działania… ekspresowego.
Ilekroć pojawia się w rozkładzie, wiem jedno:
będą wiadomości.
Kontakt.
Informacja.
Coś rusza.
Zwykle niespodziewanie.
Często szybko.
I zazwyczaj… przyjemnie.
Tylko że 8 Buław to nie zawsze tylko „miłe wiadomości”.
To karta, która nie pyta, czy jesteś gotowa.
Tu wszystko dzieje się szybko.
Za szybko, żeby analizować.
Za szybko, żeby się zastanawiać.
Informacje przychodzą.
Kontakt się pojawia.
Sprawy ruszają z miejsca — często po długim okresie stagnacji.
I nagle z trybu „poczekaj” wskakujemy w tryb:
„działaj. Teraz.”
8 Buław lubię za to, że nie zostawia miejsca na przeciąganie.
To nie jest energia, która pozwala siedzieć i się zastanawiać, co by było gdyby.
To moment, w którym rzeczy zaczynają się układać w ruch.
Czasem to: – wiadomość, na którą czekałyśmy tygodniami
– telefon, który zmienia bieg spraw
– decyzja, która zapada szybciej, niż się spodziewałyśmy
Ale jest też druga strona tej karty.
Bo skoro wszystko przyspiesza…
łatwo coś przeoczyć.
Łatwo się rozpędzić.
Łatwo wejść w coś bez pełnego rozeznania.
Dlatego 8 Buław to dla mnie nie tylko ekscytacja,
ale też gotowość.
Bo kiedy pojawia się ruch —
trzeba umieć go przyjąć.
I jest jeszcze jedna karta, która ma dla mnie smak zwycięstwa…
choć zupełnie inny niż dwie poprzednie.
4 Buław.
Jeśli 6 Buław to triumf na zewnątrz,
a 8 Buław to moment, w którym wszystko rusza,
to 4 Buław jest… zatrzymaniem.
Ale tym razem dobrowolnym.
To karta świętowania.
Małych i dużych sukcesów.
Momentu, w którym można w końcu powiedzieć:
„jest dobrze. Naprawdę dobrze.”
U Hajo Banzhaf 4 Buław często pojawia się jako symbol wewnętrznej harmonii i poczucia bezpieczeństwa.
Nie chodzi tu o wielkie zwycięstwa i fanfary.
Chodzi o coś bardziej subtelnego: – stabilność
– spokój
– poczucie, że jesteśmy „u siebie”
To moment, kiedy nie trzeba już nic udowadniać.
Nie trzeba się ścigać.
Nie trzeba wygrywać.
Można po prostu… być.
Ale jak każda karta, 4 Buław ma też swój cień.
Bo łatwo zatrzymać się w tym „jest dobrze” na trochę za długo.
To moment, w którym: – komfort zaczyna zastępować rozwój
– bezpieczeństwo wygrywa z odwagą
– a świętowanie staje się… ucieczką od kolejnego kroku
Można się tu rozgościć.
Za bardzo.
Zostać w tym, co już znane, sprawdzone i wygodne — zamiast iść dalej.
I wtedy 4 Buław przestaje być nagrodą…
a zaczyna być przystankiem, z którego nie chce się ruszyć.
Bo prawdziwe zwycięstwo to nie tylko moment, w którym możemy odetchnąć.
Ale też ten, w którym — po chwili — jesteśmy gotowe wstać i iść dalej.
I może właśnie na tym polega smak zwycięstwa?
Nie tylko na tym, że wygrywamy.
Ale na tym, że umiemy przejść przez każdy jego etap —
od triumfu, przez ruch, aż po zatrzymanie…
i nie zgubić siebie w żadnym z nich.

A Ty?
Rozpoznajesz moment, kiedy życie przyspiesza — czy raczej próbujesz je wtedy jeszcze zatrzymać?